Polska

Solec-Zdrój

SZCZEGÓŁOWE WSKAZANIA LECZNICZE DLA DOROSŁYCH
Reumatoidalne zapalenie stawów. Zzsk. Choroba zwyrodnieniowa stawów. Pozastawowe coroby reumatyczne. Choroby o cechach chorób reumatycznych. Nerwobóle. Zapalenie nerwów, splotów i korzeni nerwowych. Zespół rwy kulszowej i ramiennej. Choroby alergiczne. Zaburzenia wrogowaceniu. Schorzenia łojotokowe.

INFORMACJE O MIEJSCOWOŚCI
Wieś Solec-Zdrój leży na łagodnym wzniesieniu na skraju Wyżyny Małopolskiej i Kotliny Sandomierskiej nad rzeką Rzoską, 17 km na pd.-wsch. od Buska-Zdroju. Nazwa wsi pochodzi od słonych źródlisk występujących dawniej na pobliskich łąkach.
Istnienie wsi potwierdzone jest od 1 połowie XIV w. W połowie XV w. jej właścicielem był Jan Feliks Tarnowski, a do ówczesnej parafii soleckiej należało 6 Wsi. Od 1508 r. Solec wraz z sąsiednim Zborowem przeszedł we władanie rodziny Zborowskich (m.in. w połowie XVI w. właścicielem wsi był Marcin Zborowski, awanturniczy magnat, jeden z przywódców tzw. „Wojny kokoszej” wytoczonej przeciw władzy królewskiej).
Od XVIII w. zaczęto z miejscowych wód warzyć sól. W 1815 r. radca górniczy Królestwa Polskiego Becker w trakcie poszukiwania soli odkrył we wsi źródła wód mineralnych. Do kąpieli zaczęto ich używać od ok. 1820 r., po poznaniu właściwości leczniczych (podobnych do wód występujących w Busku). W 1837 r. Karol Godeffroy założył w Solcu uzdrowisko. Wybudowano wówczas budynki leczniczo-kąpielowe i mieszkaniowe oraz przyłączono do Solca przyległe 100 ha lasu iglastego.
W okresie międzywojennym właścicielami uzdrowiska byli bracia Włodzimierz i Romuald Daniewscy. Dziś Solec—Zdrój będąc niewielką, chociaż gminną wsią, pełni rolę mniejszego ogniwa w uzdrowiskowym zespole z Buskiem.

ATRAKCJE TURYSTYCZNE MIEJSCOWOŚCI
Kościół św. Mikołaja. Z 1939 r., na miejscu d. gotyckiego; krucyfiks z XVI XVII w., epitafia zasłużonych obywateli Solca (m.in. założyciela uzdrowiska – Karola Godeffroya), na zewnętrznej ścianie renesansowa płyta nagrobna magnata S. Zborowskiego.
Park Zdrojowy. Skupisko wartościowego drzewostanu z udziałem gatunków egzotycznych (sosna wejmutka, katalpa, klęk kanadyjski, świerk balsamiczny). Na terenie parku obiekty uzdrowiskowe z lat międzywojennych.
Szyb Solecki. Obudowany szyb źródła Zdrój Solecki z 1910 r.

ATRAKCJE TURYSTYCZNE OKOLIC SOLCA-ZDROJU
Nowy Korczyn. Wieś, w okresie od połowy XIII w. do 1869 r. miasto, w XV-XVI w. miejsce zjazdów i sejmików małopolskich, zniszczone przez Szwedów w 1657 r. trwale podupadło. Zespół pofranciszkański: kościół gotycki (w prezbiterium sklepienie krzyżowo-żebrowe z XIII w., nawa z XIV w., rokokowa ambona, dzwonnica z XVIII w.); klasztor bezstylowy. Kościół gotycko-renesansowy z XVI w.; wczesnobarokowe kaplice z 1608 r., na późnorenesansowym portalu orzeł polski z herbem Wazów (Snopek). Synagoga klasycystyczna z k. XVIII w. Na tzw. Podzamczu ślady murów zamku Kazimierza Wielkiego z XIV w. Zabytkowe domy z XVI-XVIII w. (m.in. Dom Długosza, d. szkoła jezuitów,d. zajazd).
Smogorzów. Długoletnie miejsce zamieszkania pisarza Jana Chryzostoma Paska. Podworski park z dwoma rzeźbami barokowymi. Statua MB z 2 połowy XVII w. w formie kolumny korynckiej.
Świniary. Kościół drewniany z 2 połowy XVII w., rozbudowany w XVIII-XIX w.
Zborów. Pałac pierwotnie renesansowy z XVI-XVII w. (gniazdo rodowe magnackiej rodziny Zborowskich), przebudowany na klasycystyczny, ob. dom opieki społecznej. Obok zabudowania gospodarcze z przeł. XVIII i XIX w. i zabytkowy park.

Categories: Polska

Comments are closed.