SZCZEGÓŁOWE WSKAZANIA LECZNICZE DLA DOROSŁYCH
Przewlekły nieżyt oskrzeli. Spastyczny nieżyt oskrzeli. Rozedma płuc. Pylica płuc w okresie wydolności.

INFORMACJE O MIEJSCOWOŚCI
Piwniczna leży w końcowej części przełomu Popradu w Beskidzie Sądeckim, po obu stronach rzeki. Część uzdrowiskowa znajduje się na prawym brzegu rzeki – naprzeciwko centrum. Poza tym do miasta należy cały szereg dawnych wsi (zwłaszcza od strony zachodniej) o rozproszonej zabudowie, położonych w odległości kilku kilometrów od centrum.
Miasto otaczają strome wzgórza, bezleśne u dołu, a w wyższych partiach pokryte lasem iglastym z domieszką buka i grabu.


Prawa miejskie miejscowość uzyskała w 1348 i nosząc początkowo nazwę Piwniczna Szyja. Leżała wówczas przy ważnym szlaku handlowym na Węgry. Przez pewien czas funkcjonowała, tu komora celna. Przez następne stulecia Piwniczna pozostawała niewielkim ośrodkiem lokalnym. W XIX w. było tu kilka młynów, browar i papiernia.
Z chwilą nawiercenia w 1931 r. źródeł mineralnych i niezwłocznego przystąpienia do budowy urządzeń balneotechnicznych, Piwniczna, rozpoczęła działalność uzdrowiskową.
W czasie II wojny światowej miasto wraz z okolicami było ważnym ośrodkiem kurierskim dokonującym przerzutów na Węgry. Z wojny wyszło bez istotnych zniszczeń.
Po wojnic Piwniczna stała się dużym osrodkiem wczasowo-kolonijnym i letniskowym. Nie ma kłopotliwego przemysłu ani innych zagrożeń środowiska, więc obecnie przystąpiono do rozwijania funkcji uzdrowiskowej.
O 3 km na pd. funkcjonuje ważne drogowe przejście graniczne do Słowacji. Piwniczna jest również ważnym węzłem szlaków turystycznych i miejscowością często odwiedzaną przez turystów.

ATRAKCJE TURYSTYCZNE MIEJSCOWOŚCI
Kościół parafialny NMP. Z 1885 r.; interesujące malowidła współczesne, dzwon z 1523 r.
Zabytkowe domy w Rynku. Domy o wielkich piwnicach służących niegdyś do składowania wina węgierskiego.
Zabytkowa studnia w Rynku. Z XVII w.; rzeźba przedstawiająca Kazimierza Wielkiego, fundatora praw miejskich Piwnicznej.

ATRAKCJE TURYSTYCZNE OKOLIC PIWNICZNEJ
Barcice Górne. Murowany kościół z 1901 r. zbudowany na miejscu drewnianego z XV w.; późnorenesansowy ołtarz z XVI-XVII w. z cennym tryptykiem, malowana na desce „Ostatnia Wieczerza” z XVII w.
Głębokie. Ujęcia wód mineralnych wykorzystywanych w XIX i na początku XX w. do celów uzdrowiskowych.
Łomnica-Zdrój. Wieś rozbudowująca od 1910 r. obiekty uzdrowiskowe, zniszczone następnie w czasie II wojny światowej. Zachowane ujęcia wód mineralnych.
Moszczenica Niżna. Drewniany kościół z XVII w. Drewniana dzwonnica z XVII-XVIII w. Liczne ludowe kapliczki z drewnianymi rzeźbami z XIX w.
Rytro. Ośrodek turystyczno-wypoczynkowy. Ruiny zameczku z XIII w., d. strażnicy przy szlaku handlowym na Węgry, zniszczonego w XVII w. W dolinie Wielkiej Roztoki pomnik ku czci partyzantów Ziemi Sądeckiej.
Wierchomla Wielka. D. cerkiew (obecnie kościół) z 1821 r. o konstrukcji zrębowej. Zabytkowy spichlerz drewniany. Nieużytkowane źródła wód mineralnych.

Categories: Polska

Comments are closed.