Polska

Lądek-Zdrój

SZCZEGÓŁOWE WSKAZANIA LECZNICZE DLA DOROSŁYCH
Reumatoidalne zapalenie stawów. Zespoły pokrewne rzs i zzsk. Choroba zwyrodnieniowa stawów. Dna moczanowa. Pozastawowe choroby reumatyczne, choroby o cechach chorób reumatycznych Stany pourazowe kości i stawów. Stany po oparzeniach. Stany po złamaniach kręgosłupa. Pourazowa martwica aseptyczna kości i mięśni. Stany po zabiegach operacyjnych kości i stawów. Wrodzone wady narządu ruchu. Nerwobóle.Zapalenie nerwów, splotów i korzeni nerwowych. Zespół rwy kulszowej i ramiennej. Stany pooperacyjne jądra miażdżystego. Stany po urazach nerwów obwodowych i splotów nerwowych. Stany po zapaleniu poprzecznym lub połowicznym rdzenia kręgowego. Stany po urazach czaszkowo-mózgowych. Stany po przebytej chorobie Heinego-Mediny. Stany po porażeniu mózgowym dziecięcym. Choroby alergiczne skóry. Zaburzenia w rogowaceniu. Twardzina. Choroby naczyniowe skóry. Dermatozy przemysłowe o przebiegu przewlekłym. Stany po zatruciach środkami neurotoksycznymi. Choroba wibracyjna.

INFORMACJE O MIEJSCOWOŚCI
Lądek-Zdrój leży w zwężającym się fragmencie doliny rzeki Białej Lądeckiej oddzielającej Góry Złote od Masywu Śnieżnika w pobliżu pn. podnóża Gór Bialskich.
Jest jednym z najstarszych uzdrowisk Polski (wiadomości o leczniczym działaniu miejscowych wód sięgają XIII w.), jako miasto lokowany w XIV w.
Miejscowość nie posiada znaczącego przemysłu, strefa uzdrowiskowa znajduje się w odległości ok. 1.5 km od centrum w górę biegu Białej Lądeckiej. Najstarszy obiekt uzdrowiskowy (Zakład Przyrodoleczniczy Jerzy) powstał na przeł. XV i XVI w. z fundacji księcia ziębicko-oleśnickiego Jerzego. Odtąd, aż po XIX w. w Lądku trwała intensywna działalność lecznicza przy dużym zainteresowaniu i poparciu rady miejskiej, czego dobrym przykładem była budowa pod k. XVII w. zakładu kąpielowego Wojciech, jednego z najsłynniejszych w Europie.
W XIX w. nastąpiła dalsza rozbudowa i modernizacja uzdrowiska, a wśród gości znaleźli się m.in. król pruski Fryderyk Wilhelm II, car rosyjski Aleksander I, J. W. von Goethe, I. Turgieniew. Przybywało także bardzo wielu Polaków, a jeden z domów (Radziwiłłów), zwany „Hotel de Pologne” był miejscem ich spotkań. Eliza Radziwiłłówna założyła wielojęzyczną bibliotekę zdrojową i istniały polskie opisy i przewodniki dotyczące Lądka i okolic. Czołową postacią polską był także dr A. Ostrowicz z Wielkopolski, który w latach 1876-1903 pełnił funkcję ordynatora uzdrowiska i prowadził zakład leczniczy „Thalheim” („Dolina”). Przyczynił się on znacznie do modernizacji uzdrowiska, które na przeł. XIX i XX w. – kiedy to w 1897 r. połączyła Lądek z Kłodzkiem linia kolejowa – uzyskało techniczne podstawy dzisiejszego stanu.
Już od 1904 r. znano wysoki poziom radoczynności ciepliczych wód Lądka. W latach 1900-14 urządzenia uzdrowiskowe przybrały nowoczesną formę, niewiele zmienioną do dziś.
Zarówno I jak i II wojna światowa nie przyniosły uzdrowisku żadnych szkód. Obecnie Lądek-Zdrój jest jednym z czołowych uzdrowisk kraju. Od 1965 r. co roku w lecie odbywają się tutaj Festiwale Muzyki Rosyjskiej i Radzieckiej.

Categories: Polska

Comments are closed.