Polska

Iwonicz-Zdrój

II wojna światowa przyniosła uzdrowisku kolejne zniszczenie chociaż nie ustała jego działalność lecznicza (m.in. konspiracyjnie leczono rannych partyzantów).
Po wojnie uzdrowisko odbudowano i przystąpiono do dalszej jego modernizacji. W 1957 r. utworzono w Excelsiorze Ośrodek Naukowo-Badawczy Lubelskiej Akademii Medycznej. Wybudowano wiele nowoczesnych obiektów, uzdrowiskowych o wysokim standarcie, tak że wśród licznej rzeszy kuracjuszy (do 50 000 rocznie) sporą część stanowią obcokrajowcy.

ATRAKCJE TURYSTYCZNE MIEJSCOWŚCI
Bazar. Trójkondygnacyjny budynek z lat 1876-80 z czworoboczną wieżą zegarową.
Bełkotka. Nie ujęte źródło mineralne z ulatniającym się gazem ziemnym, pomnik przyrody.
Biały Orzeł. Budynek sanatorium z 1912 r. w stylu secesji szwajcarskiej.
Dom Zdrojowy. Budynek z 1860 r. z malowniczymi podcieniami typu mauretańskiego w elewacji pd.
Kościół św. Iwona. Zbudowany w 1895 r.; wnętrze w stylu bazylik starochrześcijańskich.
Łazienki. Budynek d. łazienek z 1839 r., rozbudowanych w 1869 r. w stylu secesyjnym, ob. Pijalnia Wód Mineralnych.
Pawilon nad źródłami. Budowla z 1837 r. w kształcie glorietty.
Pomnik „Pamiątka”. Pomnik ku czci „odnowiciela” zdroju iwonickiego w 1837 r. – hr. Karola Załuskiego.
Stary Pałac. Budynek późnoklasycystyczny z 1837 r. zbudowany wg planów hr. Amelii Załuskiej, ob. siedziba dyrekcji uzdrowiska.
Zegar słoneczny. Kamienna konstrukcja z 1837 r. upamiętniająca rok wskrzeszenia zakładu zdrojowego.

Categories: Polska

Comments are closed.