Polska

Iwonicz-Zdrój

SZCZEGÓŁOWE WSKAZANIA LECZNICZE DLA DOROSŁYCH
Reumatoidalne zapalenie stawów. Zespóły pokrewne rzs i zzsk. Choroba zwyrodnieniowa stawów. Dna mdczanowa. Pozastawowe choroby reumatyczne. Stany pourazowe kości i stawów. Stany po oparzeniach. Stany po złamaniach kręgosłupa. Martwica pourazowa kości. Nerwobóle. Zapalenie nerwów, splotów i korzeni nerwowych. Zespoły rwy kulszowej i ramiennej. Stany pooperacyjne jądra miażdżystego. Stany po zapaleniu wielonerwowym na tle zatruć zewnątrz- i wewnątrzpochodnych. Stany po przebytej chorobie Heinego-Mediny. Stany po urazach nerwów obwodowych i splotów nerwowych. Stany po udarach mózgowych. Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy. Choroby dróg żółciowych i pęcherzyka żółciowego. Przewlekły nieżyt żołądka. Przewlekłe nieżyty i zaburzenia czynnościowe jelita grubego i cienkiego. Przewlekły zanikowy nieżyt nosa, gardła i krtani. Przewlekły nieżyt oskrzeli. Rozedma płuc. Zwłóknienie płuc bez objawów serca płucnego. Zrosty opłucnej. Pylica płuc.

INFORMACJE O MIEJSCOWOŚCI
Iwonicz-Zdrój leży na pograniczu Beskidu Niskiego i Dołów Jasielsko-Sanockich w dolinie Iwonickiego Potoku, na zalesionych stokach po obu jego stronach. Podgórski klimat, korzystna cyrkulacja powietrza, brak skażeń przemysłowych stwarzają doskonale warunki pobytowe.
Iwonicz-Zdrój jest jednym z najstarszych uzdrowisk polskich o początkach sięgających 1578 r. W XVIII w. uzdrowisko było już znane poza granicami Polski (np. znana jest wysoka ocena W publikacji lekarza francuskiego Jeana Denisa). Po przejściowym upadku znaczenia w XVIII w., dzięki staraniom hr. Józefa i Karola Załuskich, Iwonicz powrócił do pierwotnego znaczenia. W 1837 r. otworzono nowy zakład kąpielowy i zaczęły powstawać pensjonaty dla kuracjuszy. W 1856 r. zbadał czynniki lecznicze uzdrowiska „ojciec balneologii polskiej” prof. J. Dieti określając Iwonicz „księciem wód jodowych”. W 2 połowie XIX w. Iwonicz znów był znany w Europie. W owym czasie bywało tu wielu słynnych ludzi, zwłaszcza z kręgów artystycznych (m.in. W. Pol, W. Bełza, M. Bałucki, A. Grottger).
W latach 1914-15 podczas niezwykle zaciętych walk wojsk rosyjskich z austrowęgierskimi na froncie karpackim uzdrowisko zostało prawie zupełnie zniszczone. W okresie międzywojennym nastąpiła jednak szybka rozbudowa i modernizacja uzdrowiska. Powstało wtedy wielkie i nowoczesne sanatorium Excelsior (dzisiejszy szpital uzdrowiskowy) i szereg nowych pensjonatów.

Categories: Polska

Comments are closed.