Wskazanie odpowiedniego dla pacjenta zakładu lecznictwa uzdrowiskowego oraz rodzaju leczenia i jego trybu należy do kompetencji lekarza specjalisty w dziedzinie balneoklimatologii i medycyny fizykalnej lub rehabilitacji medycznej, zatrudnionego w komórce organizacyjnej właściwej w zakresie lecznictwa uzdrowiskowego oddziału wojewódzkiego NFZ. Pacjent kierowany jest więc do danego uzdrowiska zgodnie z opinią medyczną w/w lekarza.

Natomiast czas oczekiwania na leczenie uzdrowiskowe warunkowany jest: rodzajem leczenia (czas oczekiwania jest krótszy w przypadku leczenia w szpitalu uzdrowiskowym) oraz liczbą miejsc w poszczególnych zakładach uzdrowiskowych. W przypadku nie potwierdzenia skierowania z powodu braku miejsc, oddział wojewódzki Funduszu wpisuje pacjenta na listę świadczeniobiorców. Lista ta tworzona jest w każdym oddziale wojewódzkim Funduszu i oczekujący informowani są o swojej kolejności, a także o przypuszczalnym terminie rozpoczęcia leczenia oraz czasie jego trwania. Pacjent nie ma więc prawa do wyboru miejsca i terminu leczenia uzdrowiskowego.

Powyższe wynika z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie leczenia uzdrowiskowego (Dz. U. nr 274, poz. 2724).

Podstawa prawna: §2 ust.3 i §3 ust 2 rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie leczenia uzdrowiskowego (Dz. U. nr 274, poz. 2724, z późn. zm.).

Podstawa prawna: §11 ust. 4 rozporządzenia ministra zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 w sprawie leczenia uzdrowiskowego (Dz. U. nr 274, poz. 2724, z późn. zm.).

Sanatorium jest zakładem opieki zdrowotnej (np. tak jak szpital lub przychodnia), którego celem jest udzielanie świadczeń zdrowotnych. Pomieszczenia i urządzenia w sanatorium powinny odpowiadać określonym wymaganiom zarówno fachowym jak i sanitarnym tak jak w każdym innym zakładzie opieki zdrowotnej. Nie ma więc możliwości przywożenia do sanatoriów zwierząt.

Szczegóły odnośnie zasad funkcjonowania sanatoriów określa ustawa z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej. Zgodnie z art. 18a organizację i porządek procedur udzielania świadczeń zdrowotnych w zakładzie opieki zdrowotnej określa regulamin porządku zakładu opieki zdrowotnej.

Zasady udzielania świadczeń określone zostały również w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz w “Szczegółowych materiałach informacyjnych o przedmiocie postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz o realizacji i finansowaniu umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: leczenie uzdrowiskowe.

Zakaz przebywania zwierząt w zakładach opieki zdrowotnej jes oczywisty ze względów epidemiologicznych.

• ustawa z dnia 27.08.2004 r o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych,
• rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 15.12.2004 r. (Dz.U. Nr. 274 poz.2724), z późniejszymi zmianami (rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 kwietnia 2007 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie leczenia uzdrowiskowego)
• Zarządzenie Nr 66/2005 z dnia 27 września 2005 roku Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w sprawie: przyjęcia do stosowania w Narodowym Funduszu Zdrowia “Zasad potwierdzania skierowań na leczenie uzdrowiskowe w oddziałach wojewódzkich Narodowego Funduszu Zdrowia”.

Przepisy te określają sposób wystawiania skierowania na leczenie uzdrowiskowe przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, tryb potwierdzania skierowania oraz wysokość odpłatności świadczeniobiorcy za koszty zakwaterowania i wyżywienia w sanatorium uzdrowiskowym.

Lecznictwo uzdrowiskowe prowadzone jest przy wykorzystaniu urządzeń lecznictwa uzdrowiskowego służących do leczniczego wykorzystania naturalnych surowców leczniczych oraz właściwości leczniczych klimatu (np.: pijalnie uzdrowiskowe, tężnie, parki, ścieżki ruchowe, urządzone odcinki wybrzeża morskiego, lecznicze i rehabilitacyjne baseny uzdrowiskowe, urządzone podziemne wyrobiska górnicze).

Zakładami lecznictwa uzdrowiskowego są:

• szpitale uzdrowiskowe;
• sanatoria uzdrowiskowe;
• prewentoria uzdrowiskowe dla dzieci;
• przychodnie uzdrowiskowe.

Leczenie uzdrowiskowe przysługuje osobom ubezpieczonym w Narodowym Funduszu Zdrowia na podstawie skierowania wystawionego przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego.

O miejscu leczenia uzdrowiskowego decyduje lekarz specjalista zatrudniony w oddziale wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia Funduszu w oparciu o dane na temat stanu zdrowia jakie są zawarte w skierowaniu. W zależności od schorzenia pacjenci kierowani są do uzdrowiska o odpowiednim profilu leczenia.

• choroby ortopedyczno-urazowe;
• choroby układu nerwowego;
• choroby reumatologiczne;
• choroby kardiologiczne i nadciśnienie;
• choroby naczyń obwodowych;
• choroby górnych dróg oddechowych;
• choroby dolnych dróg oddechowych;
• choroby układu trawienia;
• cukrzyca;
• otyłość;
• choroby endokrynologiczne;
• osteoporoza;
• choroby skóry;
• choroby kobiece;
• choroby nerek i dróg moczowych;
• choroby krwi i układu krwiotwórczego;
• choroby oka i przydatków oka.

• przebieg choroby, będącej podstawą do leczenia uzdrowiskowego, i przebieg tej choroby;
• choroby współistniejące u pacjenta;
• stan ogólny pacjenta, w szczególności wydolność (układu krążenia, układu oddechowego, nerek) i zdolność do samoobsługi;
• efekty przebytego w przeszłości leczenia uzdrowiskowego, jeżeli pacjent kolejny raz korzysta z tej formy opieki.

Przeciwwskazania ogólne i kardiologiczne do leczenia uzdrowiskowego określa załącznik nr 1, a przeciwwskazania do leczenia uzdrowiskowego dzieci, załącznik nr 3 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 lutego 2007 r. w sprawie zasad kierowania i kwalifikacji pacjentów do zakładów lecznictwa uzdrowiskowego (Dz.U.07.44.285).

Skierowanie na leczenie uzdrowiskowe powinno być wystawione przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego na wzorze określonym w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 6 kwietnia 2007 roku zmieniające rozporządzenie w sprawie leczenia uzdrowiskowego.

Skierowanie na leczenie uzdrowiskowe dla osoby niepełnoletniej wystawia lekarz ubezpieczenia zdrowotnego, pod opieką którego pozostaje ta osoba . Lekarz powinien w I części skierowania wypełnić pole “Dotyczy dzieci od 3 - 18 lat”. Dzieci w wieku od 3 do 6 lat mogą być kierowane na leczenie uzdrowiskowe same lub pod nadzorem opiekuna prawnego.

Lekarz ma obowiązek wypełnić skierowanie prawidłowo i czytelnie, w szczególności:

• dane osobowe pacjenta, w tym PESEL, imię i nazwisko,
• umieścić na skierowaniu pieczęć świadczeniodawcy wraz z numerem umowy zawartej z NFZ i pieczęć imienną lekarza wystawiającego skierowanie,
• informację o aktualnym stanie zdrowia pacjenta,
• jednoznacznie określić rozpoznanie choroby zasadniczej, będącej podstawą wystawienia skierowania z podaniem symbolu ICD-10,
• określić informację o schorzeniach współistniejących.

Wystawienie skierowania jest bezpłatne.

2. Przesłanie skierowania do oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia:

Skierowanie powinno być przesłane drogą pocztową do oddziału wojewódzkiego NFZ przez lekarza, który je wystawił, w zamkniętej kopercie opatrzonej napisem “SKIEROWANIE NA LECZENIE uzdrowiskoWE”.

Skierowanie może być także przesłane przez pacjenta, ale nie ma wymogu by to ubezpieczony osobiście doręczał je do oddziału (nie ma to wpływu na skrócenie czasu oczekiwania).

Skierowane jest ważne przez 12 miesięcy od daty wystawienia.

3. Potwierdzenie skierowania przez oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia:

Wszystkie skierowania na leczenie uzdrowiskowe wymagają potwierdzenia przez oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia.

Skierowanie, które zawiera braki formalne, zwracane jest lekarzowi, który je wystawił w celu uzupełnienia.

Celowość skierowania oceniana jest przez lekarza specjalistę w dziedzinie balneoklimatologii i medycyny fizykalnej lub rehabilitacji, zatrudnionego w oddziale wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia.

Jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że skierowanie na leczenie uzdrowiskowe jest niecelowe, oddział wojewódzki NFZ nie potwierdza wówczas skierowania. Zwracane jest ono lekarzowi, który je wystawił, o czym informowany jest również pacjent. Na niepotwierdzone skierowanie nie przysługuje odwołanie.

Jeśli lekarz specjalista dokonał pozytywnej oceny celowości skierowania, oddział wojewódzki NFZ potwierdza skierowanie na leczenie uzdrowiskowe.

Oddział NFZ ma prawo do zmiany kwalifikacji skierowania:

• z leczenia sanatoryjnego na leczenie w szpitalu uzdrowiskowym, lub
• z leczenia w szpitalu uzdrowiskowym na leczenie sanatoryjne.

W terminie nie później niż 14 dni przed wyznaczoną datą rozpoczęcia turnusu, pacjent otrzymuje skierowanie, w którym oddział wojewódzki NFZ określa termin, miejsce, rodzaj i czas trwania leczenia uzdrowiskowego oraz konkretny zakład lecznictwa uzdrowiskowego. Termin ten nie obowiązuje tzw. zwrotów (skierowań zwróconych przez ubezpieczonych, które umożliwiają potwierdzenie skierowania dla pacjenta oczekującego w kolejce na leczenie uzdrowiskowe).

W przypadku braku miejsc w odpowiednich zakładach lecznictwa uzdrowiskowego, oddziały wojewódzkie NFZ prowadzą listy osób oczekujących na potwierdzenie skierowania. Pacjenci mają prawo do informacji o swojej kolejności na liście oczekujących.

Na leczenie uzdrowiskowe pacjenci kierowani są przez Fundusz przez cały rok.
Dzieci uczęszczające do szkoły podstawowej i gimnazjum są kierowane na leczenie uzdrowiskowe przez cały rok, a młodzież szkół ponadgimnazjalnych w okresie wolnym od nauki.

WAŻNE:

• Fundusz nie gwarantuje wspólnego wyjazdu małżonkom na leczenie uzdrowiskowe w tym samym terminie i do tego samego zakładu lecznictwa uzdrowiskowego.
• Skierowanie małżeństwa do tego samego zakładu lecznictwa uzdrowiskowego, jeśli jeden z małżonków ma orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności lub ukończony 65 rok życia.
• Fundusz nie zapewnia kierowania ubezpieczonych do wybranych przez nich uzdrowisk i na wybrane przez nich terminy.
• Leczenie uzdrowiskowe jest leczeniem uzupełniającym, nie jest postępowaniem medycznym ratującym życie lub zdrowie i nie musi odbyć się w trybie pilnym.
• Fundusz nie pośredniczy w rezerwacji określonego rodzaju pokoju. Kwestie te należy uzgadniać bezpośrednio z sanatorium lub szpitalem uzdrowiskowym.

4. Wzór skierowania na leczenie uzdrowiskowe

Wzór skierowania określa rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 kwietnia 2007 roku zmieniające rozporządzenie w sprawie leczenia uzdrowiskowego.

Fundusz może uznać rezygnację i zwrot skierowania, gdy ich powodem jest:

• wypadek losowy,
• choroba ubezpieczonego.

• pokrycia kosztów przejazdu do i z sanatorium;
• uiszczenia opłat wynikających z lokalnych przepisów (np. tzw. opłata klimatyczna);
  pokrycia częściowych kosztów wyżywienia i zakwaterowania, określonych przez rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 kwietnia 2007 roku zmieniające rozporządzenie w sprawie leczenia uzdrowiskowego. Turnus trwa 21 dni, a cena uzależniona jest od standardu pokoju i sezonu:

Opłaty te nie dotyczą korzystających z leczenia uzdrowiskowego dzieci do 18 roku życia (lub do 26 roku życia, jeśli uczą się dalej), dzieci niepełnosprawnych w znacznym stopniu oraz dzieci uprawnionych do renty rodzinnej. Fundusz nie finansuje kosztów pobytu opiekuna.

Leczenie w szpitalu uzdrowiskowym jest całkowicie bezpłatne, natomiast w przypadku leczenia uzdrowiskowego ambulatoryjnego Fundusz pokrywa koszty zabiegów i badań, a pacjent we własnym zakresie koszty zakwaterowania i wyżywienia.